Απελπισμένοι πολίτες γίνονται απλοί θεατές της ανεξέλεγκτης κατάστασης που δημιουργούν νεαροί, συνήθως έφηβοι, σε γειτονιές, κυρίως των πόλεων. Πάρκα που έχουν δημιουργηθεί για να παίζουν μικρά παιδιά, καταλαμβάνονται τα βράδια από δεκάδες νεαρούς που διασκεδάζουν με τη φασαρία που δημιουργούν. Δρόμοι και λεωφόροι, έχουν γίνει πίστες επίδειξης εκκωφαντικών εξόστ που ταλαιπωρούν τα αφτιά μας. Ήσυχες γειτονιές έχουν μετατραπεί σε κρυψώνες για ζευγαράκια και παρέες, που η συμπεριφορά τους δεν περιορίζεται πάντα στα επιτρεπτά όρια.
Αφού εδώ και μερικά χρόνια δεν οδήγησαν πουθενά οι υποδείξεις που έκανα στους νεαρούς οι οποίοι κάθονται καθημερινά γύρω από το σπίτι και το γραφείο μου και ουρλιάζουν σαν αγροίκοι, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να εργαστώ, να ξεκουραστώ ή να κλείσω μάτι, (εκείνοι επιμένουν ότι μιλούν), αναγκάστηκα να ζητήσω από την ηγεσία της Αστυνομίας να μου πει τα δικαιώματά μου ως πολίτης, αφού οι αστυνομικοί δεν με είχαν κατατοπίσει ποτέ. Συναντήθηκα, λοιπόν, με τον Υπαρχηγό και του ζήτησα να απαντήσει σε ερωτήματα που απασχολούν και άλλους πολίτες, αφού ολοένα και περισσότερος κόσμος σε διάφορες περιοχές, αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα.
Ο Υπαρχηγός της Αστυνομίας, καταρρίπτει μύθους που μέχρι σήμερα κρατούσαν δεμένα τα χέρια των πολιτών και που αν εφαρμοστούν, θα χάσουν την ησυχία τους τα πιτσιρίκια που μας έκαναν να χάσουμε
τη δική μας…

Μάθετε ότι:

1. Οι ανήλικοι, άνω των δεκατεσσάρων χρονών, μπορούν να οδηγηθούν ενώπιον του δικαστηρίου, αν προκαλούν φασαρία σε δημόσιο μέρος ενοχλώντας πολίτες κι εφόσον κληθεί η Αστυνομία επί τόπου και γίνει καταγγελία. Μύθος ότι τα άτομα κάτω των δεκαοκτώ χρονών έχουν απόλυτη ελευθερία κινήσεων και δεν τα αγγίζει ο νόμος.

2. Οποιοσδήποτε προκαλεί φασαρία σε δημόσιο μέρος κι ενοχλεί, μπορεί να καταγγελθεί, εφόσον κληθεί η Αστυνομία επί τόπου. Μύθος ότι μόνο τις «ώρες κοινής ησυχίας» έχουμε δικαίωμα στην ηρεμία.

Από την Άντρη Τσαβέλλα

Ερώτηση
Οι ανήλικοι έχουν το δικαίωμα να θορυβούν σε μια κατοικημένη περιοχή και να μην μπορεί κάποιος να ηρεμήσει στο ίδιό του το σπίτι; Να μαζεύονται σε πάρκα, γύρω από σπίτια και κάτω από πολυκατοικίες «σκοτώνοντας» το χρόνο τους φωνάζοντας και να θεωρούν ότι κανείς δεν μπορεί να τους κάνει τίποτα;

Απάντηση
Σύμφωνα με τον ποινικό κώδικα, δεν φέρει ποινική ευθύνη, κανένας που είναι κάτω των δεκατεσσάρων χρονών. Αν όμως είναι πάνω από δεκατεσσάρων χρονών, τότε, από τη στιγμή που βρίσκονται σε δημόσιο χώρο, διαπράττουν το αδίκημα της ανησυχίας. Αν είναι μεταξύ δεκατεσσάρων και δεκαέξι, πιθανόν να ληφθεί απόφαση να μην προσαχθούν στο δικαστήριο, αλλά ίσως να ληφθούν κάποια άλλα μέτρα. Υπάρχει η επιτροπή ανηλίκων που διερευνά τέτοιες υποθέσεις και θα τους δώσει την πρώτη ευκαιρία, διευκρινίζοντας ότι αν το επαναλάβουν θα προσαχθούν στο δικαστήριο. Αυτός θα είναι ένας μοχλός πίεσης για να σεβαστούν τον νόμο και κατ’ επέκταση το κοινό, τον πολίτη. Δεν σημαίνει ότι έχουν την ελευθερία να κάνουν ό,τι θέλουν με τη δικαιολογία ότι είναι κάτω των δεκαοκτώ χρονών.
Σε περιπτώσεις, λοιπόν, που κάποιος πολίτης ενοχλείται, πρέπει να καλέσει την Αστυνομία. Η Αστυνομία θα πάρει τα προσωπικά στοιχεία των ατόμων που ενοχλούσαν, ενώ ακολούθως ο πολίτης που ενοχλήθηκε θα πρέπει να δώσει κατάθεση με σκοπό την προσαγωγή των νεαρών στο δικαστήριο. Για να μπορεί η Αστυνομία να παρουσιάσει στο δικαστήριο άτομα που συλλαμβάνονται να θορυβούν, χρειάζεται τη μαρτυρία εκείνου που ενοχλήθηκε. Θα πρέπει, λοιπόν, ο πολίτης να είναι έτοιμος να δώσει μαρτυρία και όχι απλώς να τηλεφωνήσει και να ζητήσει από την Αστυνομία να στείλει περιπολικό για να τους κάνει παρατήρηση.

Ερώτηση
Γιατί τότε, ενώ το φαινόμενο της οχλαγωγίας είναι τακτικό στην περιοχή όπου διαμένω κι ενώ καλείται συχνά περιπολικό από τον τοπικό αστυνομικό σταθμό Αγίου Δομετίου και μάλιστα μετά τα μεσάνυχτα, ποτέ δεν με ρώτησαν οι αστυνομικοί αν επιθυμώ να κάνω καταγγελία, τη στιγμή που κάνω επωνύμως το παράπονό μου; Πόσες φορές θα πρέπει να τηλεφωνήσω;

Απάντηση
Θα έπρεπε να σας ρωτήσουν κατά πόσο επιθυμείτε να προβείτε σε παράπονο/κατάθεση. Την επόμενη φορά, θα εισηγούμουν να τους ξεκαθαρίσετε ότι θέλετε να προβείτε σε καταγγελία κι έτσι θα πάνε υποχρεωτικά στο δικαστήριο αυτοί που θορυβούν. Σας εξουσιοδοτώ, μάλιστα, να αναφέρετε στους αστυνομικούς ότι «αυτό μου έχει πει ο Υπαρχηγός» και αν υπάρξει οποιοδήποτε πρόβλημα, να με πάρετε τηλέφωνο.

Ερώτηση
Σε μία περίπτωση γνωρίζω ότι αστυνομικός του σταθμού Αγίου Δομετίου που κλήθηκε από σπίτι που γειτονεύει με πάρκο στο οποίο ομάδα νεαρών προκαλούσε φασαρία, είπε στους νεαρούς «Ρε παιθκιά κάμετε ησυχία, γιατί ετηλεφώνησεν πάλε η στριμμένη». Σε αυτή την περίπτωση ο αστυνομικός αποθάρρυνε ή ενθάρρυνε τους νεαρούς από το να κάνουν φασαρία;

Απάντηση
Αν γνωρίζετε ποιος είναι ο αστυνομικός ή αν μου δώσετε ημερομηνία και ώρα που έγινε το περιστατικό, είμαι έτοιμος να λάβω μέτρα σε βάρος του. Είναι απαράδεκτο, καταδικαστέο και τιμωρητέο. Δεν επιτρέπεται σε κανέναν να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο.

Ερώτηση
Έχουν δημιουργηθεί από τους Δήμους πάρκα πρασίνου με παιχνίδια, ώστε να ψυχαγωγούνται τα μικρά παιδιά. Μόνο μικρά παιδιά δεν βλέπουμε, όμως, να συχνάζουν στα πάρκα, αφού καταλαμβάνονται από παρέες εφήβων που οχλαγωγούν, αλλά και από ναρκομανείς που αφήνουν σύριγγες και προκαλούν ζημιές και φασαρία μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Σε αυτή την περίπτωση ποιος έλεγχος μπορεί να ασκηθεί;

Απάντηση
Αν σε ένα πάρκο γίνεται φασαρία και είναι κοντά σε σπίτια ή χρησιμοποιούνται ναρκωτικά, ασφαλέστατα είναι δουλειά δική μας και ειδικά στο θέμα των ναρκωτικών, χρειαζόμαστε τη συνεργασία του κόσμου. Όταν αντιληφθεί ένας πολίτης ότι γίνεται χρήση ναρκωτικών σε ένα συγκεκριμένο χώρο, πρέπει να ειδοποιήσει την Αστυνομία.
Αν όμως ένα πάρκο δημιουργήθηκε με σκοπό να απευθύνεται σε παιδιά και χρησιμοποιείται από άλλους, η Αστυνομία δεν έχει καμιά εξουσιοδότηση να παρέμβει. Δεν έχει καμιά εξουσία. Αν παρέμβει, πιθανό να βρεθεί η ίδια κατηγορούμενη.
Όπως θα γνωρίζετε, η Αστυνομία δέχεται από τον Τύπο έντονη κριτική, κάποτε δικαιολογημένη, κάποτε αδικαιολόγητη και κάποτε εποικοδομητική. Από τη μια μεριά δέχεται συγχαρητήρια και από κάποια άλλη επικρίνεται για τον τρόπο που ενήργησε.
Με την κακόπιστη κριτική έχουμε αφοπλίσει τους αστυνομικούς και τους εκπαιδευτικούς. Να τα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, όταν οι δημοσιογράφοι κατηγορούν την Αστυνομία για τα έκτροπα στα γήπεδα, τι πετυχαίνουν; Την καθιστούν πιο αδύνατη και κάνουν τους χούλιγκανς πιο δυνατούς. Γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε; Είναι καιρός πια να αναλογιστεί ο καθένας τις δικές του ευθύνες. Έτσι ήταν η Κύπρος; Έτσι ήταν η νεολαία μας; Ποια είναι η ευθύνη της κοινωνίας, των γονιών, του νηπιαγωγείου, του δημοτικού, του γυμνασίου, του λυκείου, της εκκλησίας, των παραγόντων που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν χαρακτήρες; Όταν πλέον η Αστυνομία έχει να κάνει με ενήλικες που δεν αλλάζει ο χαρακτήρας τους, κατηγορείται και αφοπλίζεται συνεχώς από το να κάνει τα καθήκοντά της.
Και δεν επικαλούμαι ότι οι αστυνομικοί είναι τέλειοι. Δεν μπορούμε όμως να τους φέρουμε από τον παράδεισο. Οι αστυνομικοί είναι μέλη αυτής της κοινωνίας που ανατρέφονται με τη νοοτροπία της. Προσπαθούμε να κάνουμε την καλύτερη δυνατή επιλογή και αυτούς που επιλέγουμε τους εκπαιδεύουμε με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνουν όσο το δυνατό πιο αποτελεσματικοί γίνεται. Αλλά, αλλάζει στα είκοσι πέντε του ο χαρακτήρας ενός ανθρώπου, που αποφασίζει να γίνει αστυνομικός; Όχι. Άρα, λοιπόν, πρέπει να δούμε το θέμα σφαιρικά όλοι μας. Ο ένας φορέας πρέπει να συμπληρώνει τον άλλο. Αν δεν συνεργαστούμε, θα πηγαίνουμε πίσω αντί μπροστά. Θεωρώ ότι η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τους γονείς. Πώς θα διαπαιδαγωγηθούν όμως οι γονείς; Για να εξασφαλίσεις άδεια αυτοκίνητου παρακολουθείς μαθήματα. Για να πάρεις άδεια κυνηγετικού όπλου, το ίδιο. Για να γίνεις γονιός, όμως; Σε υποχρεώνει κανείς να παρακολουθήσεις μαθήματα; Παίρνεις άδεια; Όχι. Ο καθένας κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, συνάπτει ένα δεσμό, καταλήγει στο γάμο, κάνει παιδιά, ο δεσμός μπορεί να διαλυθεί και τα παιδιά μένουν χωρίς καθοδήγηση. Πώς τα φέρνεις μετά στο σωστό δρόμο; Για να μην γεμίζουν, λοιπόν, τα πάρκα και οι γειτονιές από ανήλικους ταραξίες, πρέπει πρώτα να λάβουν τα μέτρα τους οι γονείς. Να ελέγχουν τα παιδιά τους πού πάνε και τί ώρα επιστρέφουν στο σπίτι.