Νίκος Γκαραβέλας: Η «φωνή» της Country!

Τον γνωρίσαμε μέσα από τη συχνότητα του Love Radio. Είναι απόλαυση να συνομιλεί κανείς μαζί του. Ζεστός, απλός, μα πάνω απ’ όλα, χαμηλών τόνων, σου μιλά κοιτάζοντάς σε ολόισια στα μάτια... Το παιδιάστικο βλέμμα του κρύβει πολλά. Μια ματιά του είναι αρκετή, για να «σπάσει» τον πάγο και να σε κάνει να ξεχάσεις τις τιμητικές διακρίσεις, τις οποίες έχει εξασφαλίσει όλα αυτά τα χρόνια... Δεν μιλά απλώς. Σέρνει τις λέξεις, παρασύροντάς σε γλυκά στον κόσμο του, που είναι γεμάτος από country μελωδίες...

Από τον Αβραάμ Κωνσταντίνου
Φωτογραφίες: Σύλβια-Μαρία Κυριακίδου

Κύριε Γκαραβέλα, θα ξεκινήσω με μια κάπως «κλασική» ερώτηση... Πώς ήσασταν ως πιτσιρικάς; Τι μουσική ακούγατε;
- Είναι η πρώτη φορά που με ρωτάνε αυτό το πράγμα και πρώτη φορά το αποκαλύπτω! Ξεκίνησα να ακούω soul μουσική. Θυμάμαι στο Δημοτικό, άρχισα να ακούω funk, όπως για παράδειγμα τον James Brown… Και ξαφνικά ένα τραγούδι μου άλλαξε το άκουσμα, το συναίσθημα και αυτό ήταν. Και ήτανε το «Lady» του Kenny Rogers. Και από ’κει και πέρα ήρθε η αλλαγή. Πέρασα στην country μουσική, χωρίς βέβαια να έχω ξεχάσει ποτέ, την πρώτη μου αγάπη, τη soul. Και παίζω στην εκπομπή μου αρκετά soul μουσικά θέματα.

Ήσασταν αυτό που λέμε «ατίθασο νιάτο»; Σας φαντάζομαι με πολύ μοντέρνα εμφάνιση και προχωρημένο λουκ για την τότε εποχή...
- Φορούσα κοντό παντελονάκι μέχρι τα δώδεκά μου χρόνια και ξαφνικά αποφάσισα να φορέσω μακρύ παντελόνι στα δεκατρία. Υπάρχει μια αλήθεια σ’ αυτή την ερώτηση, γιατί βασικά δεν ήθελα να δείχνω διαφορετικός, αλλά να δημιουργήσω ένα στιλ που ήταν για μένα. Για δική μου προσωπική ευχαρίστηση.

Πότε αρχίσατε αυτό το «ταξίδι» αναζήτησης κουλτούρων, αλλά και πολιτισμού;
- Από τότε που κάθε άνθρωπος ψάχνει να βρει σημάδια μέσα απ’ την ψυχή του. Να σου πω την αλήθεια, εκείνη την εποχή, δηλαδή γύρω στα δεκατρία-δεκατέσσερά μου χρόνια είχα εβδομήντα τρεις δίσκους, κυριολεκτώ και δεν είχα πικ-απ, διότι προέρχομαι από μια φτωχή οικογένεια. Τότε ήταν δύσκολα τα πράγματα και οι γονείς μου δεν μπορούσαν να μου αγοράσουν κάτι τέτοιο. Θυμάμαι πόσο μεγάλη ήταν η χαρά μου, όταν μου έκαναν δώρο οι γονείς μου ένα πικ-απ μετά από δύο-τρία χρόνια! Ήταν κάτι το εκπληκτικό...

Από ποια περιοχή κατάγεστε;
- Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, στο Βύρωνα. Ο πατέρας μου είναι από τα Γιάννενα.

Πώς θα χαρακτηρίζατε τη μουσική country;
- Ανθρωποκεντρική και μια μουσική που έχει τρία χαρακτηριστικά: Τα τραγούδια της αφιερώνονται, παίζει ρόλο η διαδοχή που θα σου πω, στο χωρισμό, στον Θεό και στη γυναίκα. Βάζω τη γυναίκα πάνω απ’ όλα, γιατί η γυναίκα είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί και κάνει το θέλημα του Θεού. Για παράδειγμα, φέρνει στον κόσμο παιδιά. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Φαντάζομαι υπάρχουν και ορισμένοι άντρες, οι οποίοι δεν συμμερίζονται τις απόψεις σας...
- Κοίτα να σου πω, πιστεύω ότι η γυναίκα είναι ανώτερη σε πάρα πολλά σημεία. Και πιστεύω ακόμα ότι πίσω από έναν πετυχημένο άντρα κρύβεται μια γυναίκα. Και πίσω από έναν κατεστραμμένο άντρα, υπάρχουνε πολλές πετυχημένες γυναίκες.

Γύρω στα δεκατρία-δεκατέσσερά μου χρόνια είχα εβδομήντα τρεις δίσκους και δεν είχα πικ-απ, διότι προέρχομαι από μια φτωχή οικογένεια. Θυμάμαι πόσο μεγάλη ήταν η χαρά μου, όταν μου έκαναν δώρο οι γονείς μου ένα πικ-απ μετά από δύο-τρία χρόνια!

Αγαπημένοι καλλιτέχνες της country;
- Για μένα no.1 είναι ο Keith Whitley, όλη η ψυχή μου! Και είναι πολύ σημαδιακή μέρα η σημερινή, γιατί σαν σήμερα (9 Μαΐου) πέθανε το 1989 και είναι μεγάλη τιμή για μένα να τον αναφέρω στη συνέντευξή σου. Μετά τον Keith Whitley, έχω πάρα πολλά συγκροτήματα, που βγήκαν από το μουσικό αμερικανικό νότο, όπως οι English. Τραγουδιστές θα έλεγα, ο Elvis Presley και ο Johnny Cash. Βασικά η αρχή έγινε από τον Keith Whitley...

Πάμε κάπου αλλού τώρα... Έχετε δεχτεί επικρίσεις για το είδος μουσικής το οποίο υποστηρίζετε και προωθείτε;
- Ποτέ. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι πιστεύω ότι η μουσική δεν έχει όρια. Δεν υπάρχει ελληνική και ξένη. Η μουσική για μένα είναι μία. Αυτή που σε κάνει να αισθάνεσαι ψυχικά καλά. Αν κάποιος θεωρεί ότι μουσική είναι μόνο η διασκέδαση, πιστεύω ότι καταλήγει έρμαιο θα ’λεγα της μιζέριας.

Αν δεν κάνω λάθος παλαιότερα είχατε επιμεληθεί την κυκλοφορία αρκετών cd με country music στην Ελλάδα... Πέστε μου λίγα λόγια γι’ αυτό.
- Δέχτηκα μια πρόταση το 1996 από τη Sony Music κι έκανα το «Dream High1». Ήταν η πρώτη συλλογή που κυκλοφορούσε στην Ελλάδα με country μουσική. Ακολούθησε το «Dream High 2» και «Dream High 3». Μετά, πήγα στη Universal όπου έκανα το «Timeless 1» και τώρα πρόσφατα το «Timeless 2». Είναι πέντε συλλογές, οι οποίες περιέχουν αυθεντικά τραγούδια από το χώρο της country γενικότερα. Τα άλμπουμ αυτά κυκλοφορούν και στην Κύπρο.

Πώς προέκυψε η συνεργασία σας με το Love Radio;
- Προέκυψε τελείως τυχαία με ένα τηλεφώνημα. Παλιά ήμουνα στο Galaxy και υπήρχαν κάποιες διαφωνίες στο playlist, διότι είμαι άνθρωπος που δεν βάζω playlist στην εκπομπή μου και λογικό είναι όταν υπάρχουν επεμβάσεις να φεύγω. Γι’ αυτό πήγα στο Love Radio που εκεί εκτίμησαν κι εκτιμούν μια εκπομπή, χωρίς βέβαια να θέλω να πω ότι δεν εκτίμησαν και προηγούμενοι σταθμοί αυτό που ήμουν, απλά στo Love Radio υπάρχει μια αμοιβαία εκτίμηση. Κάνω αυτό που θεωρώ λειτούργημα, γιατί για μένα το ραδιόφωνο είναι λειτούργημα. Από ’κει και πέρα, η εκπομπή για μένα είναι μια επαφή με τον κάθε άνθρωπο έξω κι αισθάνομαι μεγάλη τιμή και υπερήφανος που μ’ ακούνε από παντού. Χαίρομαι αυτό το μοίρασμα των ιστοριών που γίνεται κάθε βράδυ. Θα σου πω ένα κλασικό παράδειγμα. Συνεχίζω να έχω το τηλέφωνο δίπλα στο μικρόφωνο. Δηλαδή, αν θέλει ο οποιοσδήποτε, μπορεί να με πάρει τηλέφωνο όταν κάνω εκπομπή και να μου πει για παράδειγμα, «είμαι η Μαργαρίτα». Δεν ξέρω αν είναι πράγματι η Μαργαρίτα. Αλλά γνωρίζει αυτός ο άνθρωπος, η κοπέλα, ή το αγόρι που θα με καλέσει ότι είμαι ο Νίκος ο Γκαραβέλας. Και θα σου πω και κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Όποιος και να ’ναι αυτός στην άλλη γραμμή, μετράει το τι λέει σε μένα. Είναι η έμπνευση για να βάλω το επόμενο τραγούδι. Για παράδειγμα, με παίρνει κάποια κοπέλα και μου λέει, «με χτύπησε ο πατέρας μου. Βάλε ένα τραγούδι, γιατί πονάω». Με το που μου το κλείνει η συγκεκριμένη κοπέλα, με παίρνει κάποια άλλη και μου λέει, «παντρεύομαι το Σάββατο, πες μου ένα τραγούδι που θα με κάνει να χορέψω». Μετά παίρνει ένας νεαρός και μου λέει, «πριν από λίγο σκοτώθηκε ο φίλος μου. Χάσαμε τον καλύτερό μου φίλο. Παίξε ένα τραγούδι για την ψυχή του». Μέσα σε πέντε λεπτά έχουν έρθει για παράδειγμα τρεις ιστορίες που μου σακατεύουν την ψυχή. Πρέπει λοιπόν εγώ να συνδυάσω τον πόνο της απώλειας ενός ανθρώπου, με τον πόνο κάποιας κοπέλας που χώρισε από το δεσμό της. Πρέπει να βάλω ένα τραγούδι, που να κάνει αυτούς τους δύο πόνους, ένα. Την ευτυχία της κοπέλας που παντρεύεται, με την ευτυχία κάποιου που κέρδισε στο στοίχημα! Πρέπει να ενώσω πάλι μ’ ένα τραγούδι αυτές τις δυο ιστορίες και να κάνω όλους αυτούς τους ανθρώπους μια ραδιοφωνική παρέα δυνατή, πίσω από ένα τραγούδι. Κι αυτό το έχει λατρέψει ο κόσμος... Γι’ αυτό και τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια η εκπομπή είναι πρώτη.

Σύμφωνα πάντα με τις ακροαματικότητες, έτσι;
- Κοίταξε, δεν υπολογίζω και δεν μελετώ ποτέ τις ακροαματικότητες. Όταν βγαίνεις έξω στο δρόμο και περπατάς και όταν έρχεσαι για παράδειγμα στην Κύπρο και βλέπεις κάποιον ο οποίος είναι συγκινημένος που μιλά μαζί σου, αυτό είναι τιμή. Το να πηγαίνεις κάπου αλλού και να έρχεται ένας να σε κοιτάει και να σου λέει, «ξέρεις, αυτό το τραγούδι που έπαιξες για μένα πριν από πέντε χρόνια, μου άλλαξε τη ζωή». Δεν υπάρχει μεγαλύτερη επιβράβευση απ’ αυτό.

Η εκπομπή σας εκπέμπει έναν ερωτισμό, αλλά αυτοσαρκασμό... Αυτό σας βγαίνει αυθόρμητα;
- Να σου πω κάτι. Όταν θέλω να γελάσει αυτός που με ακούει, κοροϊδεύω εμένα! Αυτοσαρκάζομαι. Δηλαδή σατιρίζω τον Γκαραβέλα. Δεν θα σατιρίσω κάποιον για να γελάσει ένας ακροατής. Για μένα σάτιρα είναι να χαρακτηρίζεις εσένα πρώτα. Αν έχεις τη δύναμη να σατιρίσεις τον εαυτό σου, τότε σατιρίζεις όποιον θέλεις. Αν δεν σατιρίζεις εσένα και σατιρίζεις όλο τον κόσμο, τότε δεν κάνεις σάτιρα! Είσαι σάτυρος!!! Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κάποια τραγούδια που μου βγάζουν ένα ερωτισμό. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να το προβάλω. Μ’ αρέσει να εκτίθεμαι, διότι η μουσική με οδηγεί σε αυτό. Από ’κει και πέρα, αν παρεξηγηθώ, παρεξηγήθηκα...

Έχετε βραβευτεί ως ο καλύτερος ραδιοφωνικός παραγωγός στον κόσμο από το CMA Nashville TN. (μοναδικό ραδιοφωνικό βραβείο στον κόσμο)... Θα μου πείτε λίγα λόγια γι’ αυτό;
- Αυτό είχε γίνει το 2004. Το CNN τότε, μου έδινε 17% πιθανότητες για να πάρω το βραβείο. Και είχανε δίκιο. Μια ελληνόφωνη εκπομπή να διεκδικεί βραβείο καλύτερης εκπομπής στον κόσμο; Είχα απέναντί μου δύο Καναδούς, ένα Αυστραλό κι ένα Σκοτσέζο. Κι όλοι έλεγαν: «Πού πας»; Το συγκεκριμένο βραβείο είναι το μοναδικό ραδιοφωνικό βραβείο στον κόσμο. Να φανταστείτε, το συγκεκριμένο βραβείο το έχει πάρει και ο Elvis Presley, ο Johnny Cash, καθώς και η Dolly Parton σε άλλες κατηγορίες. Για πρώτη φορά το παίρνει ένας Έλληνας. Καθόμουν και μόλις άκουσα ότι το βραβείο πηγαίνει στην Ελλάδα, δεν σηκώθηκα. Νόμισα ότι έκαναν κάποια ανακοίνωση για τους υπόλοιπους και θεώρησα ότι ήταν πολύ μεγάλη τιμή που ήμουν στην πεντάδα. Και μετά, γυρίζει κάποιος και μου λέει, «πρέπει να σηκωθείτε, για να προχωρήσει η τελετή». Δεν το περίμενα με τίποτα! Ειλικρινά! Και ούτε πρόκειται να το συνειδητοποιήσω ποτέ. Μπορεί να ακουστεί βαρύ αυτό που θα πω, αλλά είναι αλήθεια. Στις 10 Νοεμβρίου του 2004, τίμησα το θάνατό μου. Όποτε και αν έρθει αυτός. Μέσα από την country μουσική, αυτό το όνομα που γιατρεύει με τη μουσική ψυχές, πέρασε στην ιστορία. Αυτό για μένα είναι πολύ σημαντικό.

Πώς το είδαν όλο αυτό οι fan της εκπομπής σας;
- Όταν ήρθα και πήρα το μικρόφωνο στις 11 του μηνός, είπα: «Το βραβείο αυτό το αφιερώνω σ’ όλους αυτούς τους ακροατές που χάθηκαν και δεν αξιώθηκαν να ακούσουν ότι η συγκεκριμένη εκπομπή πήρε βραβείο και
σ’ όλους τους ακροατές παντού που μ’ αγαπούν». Και αισθάνθηκαν υπερήφανοι.

Έχετε τιμηθεί και από τη φυλή των Απάτσι ως «Φτερό Αετού». Μιλήστε μου για την εμπειρία σας αυτή...
- Έχω ινδιάνικο όνομα από την ένδοξη φυλή των Σιου και είναι «Ονόκιο» που σημαίνει άνεμος. Κάποια στιγμή είχε δημιουργηθεί μια ινδιάνικη γιορτή στον Πειραιά, το 1996. Κατέβηκαν πενήντα δύο άτομα, για να κάνουνε μια γιορτή. Και αυτά τα άτομα δεν πληρώθηκαν ποτέ. Πήγα και δεν θέλω να το λέω και τους τακτοποίησα μέχρι να φύγουν. Πέρασαν τρία χρόνια από τότε. Και παρουσιάστηκε ένας από την φυλή των Απάτσι, στην καφετερία στο «Ονόκιο» που έχω στο Παγκράτι και μου έκανε την εξής τιμή: Μου έδωσε «φτερό αετού» και τη γραμμή αίματος, μια λωρίδα κόκκινη. Είναι η μεγαλύτερη αποδοχή τιμής που κάνουν οι Απάτσι σε Απάτσι. Εγώ «δεν ανήκω» σ’ αυτούς. Όταν λέω ανήκω στη φυλή των Σιου, δεν σημαίνει ότι βαφτίστηκα ή κάτι τέτοιο. Απλά, μου αποδόθηκε ένα όνομα. Είναι θέμα τιμής όλα αυτά. Για μένα η μεγαλύτερη αξία της ζωής είναι ο σεβασμός. Αυτοί σεβάστηκαν αυτό που είμαι κι αισθάνομαι αδελφός τους. Γι’ αυτό και καμιά φορά τα μέταλλα, τα βραχιόλια που φοράω, η πέτρα, αλλάζουν χρώμα ανάλογα με τη διάθεσή μου. Το άσπρο για παράδειγμα δείχνει ότι έχω χαρά.

Η δράση σας όμως περιλαμβάνει και τη συμμετοχή σας σε πανεπιστημιακές διαλέξεις...
- Σου ανέφερα προηγουμένως ότι το ραδιόφωνο είναι λειτούργημα. Γι’ αυτό και θεωρώ πολύ μεγάλη τιμή για μένα πανεπιστήμια από την Ελλάδα να με καλούν και να μιλάω για τη μουσική. Προσπαθώ όσο μπορώ με οποιονδήποτε τρόπο να δώσω στον κόσμο το νόημα της μουσικής. Έτσι απλά, όπως ακούγεται. Για μένα η μουσική ήταν, είναι και θα είναι το μοναδικό πράγμα στη ζωή, που δεν το νικά ο θάνατος! Δύο πράγματα δεν νικά ο θάνατος: Το συναίσθημα, διότι όταν φεύγει ένας άνθρωπος, ο απόηχος της αγάπης του, του έρωτά του, μένει. Είτε με ένα παιδί, είτε με ένα πάθος, είτε με το πώς αγάπησε μια γυναίκα έναν άντρα, μένει. Και η μουσική μένει. Αιώνια. Για πάντα.

Υπάρχουν κάποιοι από τους νέους ραδιοφωνικούς παραγωγούς που σας «γεμίζουν» το αφτί και τους θεωρείτε αξιόλογους; - Επειδή δεν συνηθίζω να κρύβομαι πίσω απ’ το δάκτυλό μου, δυστυχώς το ραδιόφωνο είναι η «ουρά» της τηλεόρασης. Αν κάποιος παραγωγός καταφέρει να ξεφύγει απ’ αυτή την «ουρά», θα κάνει τη διαφορά. Αν υπάρχουν, ή όχι, τέτοιοι παραγωγοί τώρα που μιλάμε; Ίσως να υπάρχουν και δεν το γνωρίζουνε ούτε οι ίδιοι...

Βλέπουμε άτομα που δεν έχουν καμιά σχέση με το χώρο να παρουσιάζουν εκπομπές... Πώς σχολιάζετε το φαινόμενο αυτό;
- Καταρχάς είναι πολύ μεγάλη τιμή και θέλω να το γράψεις αυτό, που μιλάω μαζί σου, γιατί αυτές οι ερωτήσεις που μου κάνεις τιμούν τη δημοσιογραφία. Λοιπόν, αυτό που έχω να σου πω είναι ότι το ραδιόφωνο προσελκύει αποτυχημένους ανθρώπους απ’ την τηλεόραση. Θα το επαναλάβω για άλλη μια φορά: Το ραδιόφωνο είναι λειτούργημα. Τώρα αν υπάρχουν άσχετοι μέσα στο ραδιοφωνικό χώρο, αυτό δεν μπορώ να το πω. Υπάρχουν απλά κάποιοι που δεν το θεωρούν λειτούργημα. Και αυτό είναι πολύ χειρότερο από το να είσαι άσχετος!

Εσείς έχετε δεχτεί πισώπλατες μαχαιριές από συναδέλφους;
- Είναι τιμή να δέχεσαι πισώπλατες μαχαιριές, γιατί γίνεσαι πιο γνωστός!

Θα ήθελα να μου πείτε λίγα λόγια για το βιβλίο που έχετε εκδώσει...
- Οι ακροατές απλά ζητούσανε κάτι παραπάνω γι’ αυτό και θεώρησα πολύ καλή ιδέα το να γράψω ένα βιβλίο. Αυτό που λέω και θα ακουστεί για πρώτη φορά είναι ότι δεν το έγραψα εγώ το βιβλίο. Δηλαδή, επειδή δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάθεται να γράφει, πήρα μια κοπέλα και της έλεγα ιστορίες. Η κοπέλα κατέγραφε το τι έλεγα και αυτό κράτησε περίπου, γύρω στον ενάμιση χρόνο. Έγινε συλλογή των πληροφοριών και μετά έγινε συντακτικό πάνω στην προφορική μου ανάλυση, χωρίς αυτή να αλλοιωθεί. Αν διαβάσεις το βιβλίο, θα δεις ότι δεν έχει καθόλου γραφικό χαρακτήρα. Έχει χαρακτήρα απόδοσης λόγου. Και γι’ αυτό πέτυχε αυτό το βιβλίο, το οποίο είναι το πρώτο μουσικό βιβλίο στην Ελλάδα.

Ετοιμάζετε κάτι καινούριο σε σχέση με την country μουσική;
- Ετοιμάζω το έκτο Country Music Festival. Διοργανώνω Country Music Festivals στην Ελλάδα και φέρνω καλλιτέχνες απ’ το εξωτερικό. Ο λόγος που το κάνω αυτό είναι διότι θέλω να δώσω κάτι περισσότερο στον κόσμο, για να δει και κάτι live. Πρώτα ο Θεός, το έκτο Country Music Festival, θα πραγματοποιηθεί στις 12 Ιουλίου, στο Θέατρο Βράχων-Μελίνα Μερκούρη στο Βύρωνα. Θα είναι μαζί μας ο John Berry, ένας πλατινένιος καλλιτέχνης, με πάρα πολλά βραβεία. Θεωρώ μεγάλη τιμή για μένα το να αναχωρεί κάποιος από το Nashville και να αλλάζει τέσσερα αεροπλάνα για να έρθει στην Ελλάδα να τραγουδήσει! Αυτό σημαίνει ότι κάτι αλλάζει στην Ελλάδα, όσον αφορά την country μουσική. Αυτό που με χαροποιεί ιδιαίτερα είναι ότι έρχονται πάρα πολλοί και από την Κύπρο σ’ αυτό το festival. Και αυτό γίνεται κάθε χρόνο...

Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στη νεολαία της Κύπρου, μέσω του περιοδικού μας;
- Ένα μήνυμα και μόνο: Να μην κάνουνε ποτέ στους άλλους, αυτό που δεν θα ’θελαν να τους κάνουν. Αν γίνει αυτό, τότε αλλάζει ο κόσμος σε δευτερόλεπτα...

Ιούνιος 08